DRM-praat

DRM = (officieel) Digital Rights Management maar het wordt ook wel vaak Digital Restrictions Management genoemd, aangezien het vooral beperkingen aan de gebruiker oplegt en veel vrij gewone dingen (bv. boek uitlenen aan een vriend, muziek waar je zat van bent verkopen, een stukje film ter illustratie in de klas gebruiken) onmogelijk maakt.

Je kunt het echter ook positief uitleggen. Als je in staat bent om een goed sluitend Digital Rights en Restictions Management systeem op te zetten (dat wil zeggen dat je nauwkeurig kunt controleren wie wanneer waar toegang toe heeft) dan biedt dat juist weer mogelijkheden om bepaalde dingen wel te laten zien. Kijk bijvoorbeeld eens naar deze beleidsnotitie rond het gebruik van Streaming Video in het onderwijs van de Rijksuniversiteit Groningen.

Volgende stap is dat het niet meer als vanzelfsprekend wordt ervaren dat alles wat digitaal wordt aangeboden ook meteen gratis zou moeten zijn. Waarom hoor je (bijna) niemand klagen als er een boek of dictaat moet worden aangeschaft en is het huis te klein als je zou durven voorstellen dat men voor digitale levering van datzelfde boek of dictaat ook zou moeten betalen?

Dit zou echter van de uitgeverijen een heleboel behoedzaamheid en terughoudendheid vragen. Mensen verwachten nu eenmaal van een digitaal boek dat ze de tekst kunnen citeren door een copy-paste, het zelfde geldt voor alle digitale media. Iedereen verwacht dat ze het kunnen bewerken en manipuleren... RipMixBurn. Je kunt een boek ook aan je vrienden uitlenen of het kopiëren (xerox). Menig digitaal boek is echter minder makkelijk te kopieren dan een dode boom boek.

Het technisch probleem is dat voor *elk* gebruik op een computer er een kopie gemaakt moet worden. Als je een programma start dan moet een kopie van de hdd naar het ram gemaakt worden, als je iets bewaart dan moet het van het ram naar de hdd gekopieerd worden, als je iets wilt delen dan moet het gekopieerd worden. Maar dat is nog niet alles: voor de computer is vrijwel geen onderscheid te maken tussen goed kopieren en stout kopieren.

Het is daarom nog maar de vraag of we in staat zijn een goed DRM systeem op te zetten. Wat nog een vraag geeft: Wie beoordeelt in dit opzicht wat goed is? Bedenk ook dat DRM alleen werkt als een (door de beheerder) betrouwbare partij de hardware en software levert, als iemand anders dan de gebruiker de beheerder is zal dus elke vorm van FreeSoftware moeten worden uitgesloten van deelname.

Ook visueel gehandicapten komen er waarschijnlijk slecht vanaf want als een screen reader de tekst kan voorlezen dan kan elk ander programma het ook lezen. De markt voor deze bevolkingsgroep is erg klein, de kans dat er van elke uitgave speciaal een versie voor hun gemaakt wordt is klein. Dit is op te lossen door vrijwilligers te vinden die het willen voorlezen, maar daardoor verliezen ze juist de onafhankelijkheid die de computer hun had kunnen geven.

Het probleem van DRM zit hem in de vraag wie de beheerder is. Is dat de gebruiker die zo kan voorkomen dat haar documenten of email voor iedereen leesbaar zijn?. Kan de gebruiker zo voorkomen dat een virus wordt uitgevoerd? Of is het iemand anders die bepaalt welke software wel of niet op haar eigen computer mag draaien en onder welke voorwaarden?

Dit heeft dus vergaande juridische en ethische gevolgen: Wie is baas in mijn computer?

Tot nu toe werden deze conflicten van belangen door mensen beslist, die een afwegen maken tussen belangen. DRM betekent dat computers onze wetsopleggers worden: er zijn mensen die het daar niet mee eens zijn.

Daarmee zijn we op de kern van de zaak gekomen: dit is niet een technische probleem, het is een sociaal probleem. Je kunt met technologie geen sociale problemen oplossen. Te geloven dat je dit goed kunt oplossen door er technologie tegen aan te gooien is niet realistisch en doet denken aan struisvogel gedrag. Bovendien loop je het risico dat als je met DRM hun rechten te veel beperkt ze tot de conclusie komen dat al het recht eigenlijk een vorm van onderdrukking en onrecht is.

Sociale problemen los je op door met mensen te praten en ze te overtuigen van de morele en ethische waarden. Je moet ze er van overtuigen dat niet alles wat kan ook mag. Geef zelf het goede voorbeeld: mensen leren van doen en ze doen wat ze zien.

Maar als met de tijd blijkt dat de meerderheid een andere mening heeft dan zal dan de wetgeving hier aan moeten worden aanpassen. Net als dat slavernij eens acceptabel en wettig was zo kan ook in dit geval het volk hier met de tijd wel eens een andere mening over ontwikkelen.

Pagina's die naar hier verwijzen